Over AI, visie en wat misschien alleen menselijk is
Ik merk dat ik steeds vaker stilsta bij wat er momenteel gebeurt met artificial intelligence.
Niet vanuit angst.
Ook niet vanuit enthousiasme.
Meer vanuit verwondering.
Een wereld in beweging
AI verandert in hoog tempo hoe we werken, creëren en communiceren.
Dingen die een paar jaar geleden onmogelijk leken, zijn nu vanzelfsprekend geworden.
En ergens doet het me denken aan eerdere momenten in de geschiedenis — zoals het idee dat mensen ooit wilden vliegen.
Eerst was er een visie.
Daarna talloze pogingen.
En uiteindelijk een technologie die zich bleef ontwikkelen.
Maar waar komt de visie vandaan?
Wat me bezighoudt, is niet hoe krachtig AI wordt, maar waar richting eigenlijk ontstaat.
Een vliegtuig wilde niet vliegen.
Het was een mens die iets voelde, iets miste, of zich iets voorstelde dat er nog niet was.
Die innerlijke beweging — dat verlangen naar meer, naar anders — kwam van binnenuit.
Kan AI ook zo’n innerlijke beweging hebben?
AI kan leren.
AI kan combineren.
AI kan optimaliseren.
Maar wat ik me afvraag is:
Kan AI verlangen?
Niet berekenen wat logisch is, maar voelen dat iets wil ontstaan.
Voor zover ik het kan zien, komt elke richting die AI volgt voort uit menselijke input.
Uit onze vragen.
Onze data.
Onze intenties.
AI als spiegel
Misschien is AI geen onafhankelijke creator, maar een extreem verfijnde spiegel.
Het reflecteert wat wij erin stoppen — bewust of onbewust.
Onze angsten.
Onze ambities.
Onze waarden.
In die zin laat AI ons niet zozeer zien waar technologie naartoe gaat, maar wie wij zijn.
Wat dit bij mij oproept
Het maakt me bewuster.
Bewuster van mijn eigen intenties, mijn eigen overtuigingen, mijn eigen innerlijke staat.
Want als de wereld steeds meer reageert op wat we uitstralen en invoeren, dan wordt mens-zijn belangrijker dan ooit.
Niet slimmer.
Niet sneller.
Maar eerlijker.
Geen conclusie
Ik heb geen antwoord op hoe ver AI zal gaan.
En misschien hoeft dat ook niet.
Voor mij zit de echte vraag ergens anders:
Hoe blijf ik mens in een wereld die steeds slimmer wordt?
Misschien begint dat niet bij technologie, maar bij bewustzijn.
En bij het besef dat visie — echte visie — nog altijd van binnenuit komt.