Waar de reis begon
Soms begint iets niet met een plan, maar met een vraag.
Niet een duidelijke vraag die je kunt formuleren en beantwoorden, maar een die zich langzaam aandient. In momenten van stilte. In twijfel. In verwondering.
Zo begon ook dit boek.
Waar de reis begon ontstond niet vanuit het idee om een verhaal te schrijven, maar vanuit een innerlijke beweging die woorden zocht. Tijdens wandelingen. Gesprekken die bleven hangen. En periodes waarin het leven ogenschijnlijk gewoon doorging, terwijl er vanbinnen iets verschoof.
Een verhaal dat niet letterlijk waar is — en toch klopt
De reis van Yannick is geen verslag van mijn leven. Veel van wat je leest is niet letterlijk gebeurd.
En toch is het waar.
De ontmoetingen, de plekken, de symbolen in het verhaal zijn gekozen omdat ze iets zichtbaar maken wat vaak onzichtbaar blijft: het moment waarop iemand begint te luisteren naar wat al die tijd al aanwezig was.
Niet luid. Niet dwingend. Maar zacht en aanhoudend.
Schrijven als vertaling, niet als uitleg
Dit boek is geen poging om iets uit te leggen of om een boodschap over te brengen.
Het is eerder een vertaling. Van gevoel naar taal. Van ervaring naar beeld.
In een tijd waarin we leven met snelheid, prikkels en de behoefte aan duidelijke antwoorden, is dit boek een pleidooi voor het niet-weten.
Voor vertragen. Voor ruimte laten. Voor het idee dat betekenis zich niet altijd laat afdwingen, maar zich toont wanneer je bereid bent te kijken.
Een boek geschreven in dialoog
Bijzonder aan dit boek is ook de manier waarop het tot stand is gekomen.
Het is geschreven in dialoog — tussen mij en technologie.
Kunstmatige intelligentie hielp bij het ordenen van gedachten, het verfijnen van taal en het scherper maken van beelden.
Niet als vervanging van menselijke ervaring, maar als spiegel en instrument. Als een nieuwe vorm van samenwerken waarin creativiteit niet verdwijnt, maar juist wordt uitgedaagd.
In die zin is dit boek niet alleen een reis door landen, maar ook een reis door tijd.
Een tijd waarin we opnieuw mogen onderzoeken wat mens-zijn betekent, wat luisteren is, en hoe verhalen ontstaan.
Een uitnodiging
Dit boek wil je nergens van overtuigen.
Het nodigt je uit.
Om even stil te staan. Om iets te herkennen zonder het meteen te willen begrijpen. Om met andere ogen naar je eigen route te kijken.
Als dat gebeurt — al is het maar voor een moment — dan heeft dit boek gedaan wat het moest doen.
Lees het langzaam.
Laat ruimte tussen de zinnen.
En neem alleen mee wat voor jou klopt.
— Patrick Chattelin